Ik schets even het plaatje. Vanaf de snelweg links, 80 km per uur. Dan rechts, 50 km per uur. Links groen, her en der een Tiny House. Rechts een project en wat Yurts in de verte. Er staat een rij brievenbussen aan het begin van een straat om de postbode tegemoet te komen. Er is een weg maar als het heeft geregent rij je er liever niet als het niet hoeft. Ik zie een grote plas met een verloren laars erin. Zowel links als rechts is het kaal maar groen. Een ‘weiland’. In de verte bomen en windmolens. Ik vind het heerlijk. Het is koud en het waait. Het is februari. (En ik ben zwanger.)

Een rij met brievenbussen op palen om het de postbezorger makkelijker te maken.

We gaan ervoor! We gaven bij team Oosterwold aan waar we ons kavel wilden en welke vorm die moest hebben. Er werden een aantal dingen gevraagd aan ons als initiatiefnemer. Zo tekenden we o.a. een intentieverklaring en maakten we een ontwikkelplan, waarin je zoals de naam al zegt, aangeeft wat je met welk deel van je kavel van plan bent. Je deelt er wat je wilt gaan bouwen en hoe je de rest van de percentages denkt in te gaan vullen. (Tuin (roodkavel) en stadslandbouw, afvalwater filter (want geen riool in het gebied), je waterberging, verspreid groen, de doorwaadbare zones (wandel/fietspaden langs je kavel) en hoeveel parkeergelegenheid). Dit plan werd gekeurd en we kregen positief advies.

Onze kavel ligt aan een stuk straat (op dat moment nog akkerbouw) met nog 8 anderen die in dezelfde fase zaten als wij. Het zijn hele lieve buren-to-be en prettig om mee samen te werken, iedereen heeft een eigen verhaal en reden om in Oosterwold te willen wonen. Het was bijzonder handig om samen te werken omdat we op een aantal publieke zaken konden meeliften met elkaar in het regelwerk. Zo werd het werk lichter en een aantal dingen zelfs goedkoper.

Oosterwold is deel van een gebied waar vroeger een rivier stroomde. En rivier = leven dus de kans bestond dat er wat gevonden zou worden bij het archeologisch onderzoek dat gedaan moest worden. Het onderzoek bestaat uit verschillende fases. 1 en 2 zijn gebruikelijk maar fase 3 gebeurt als ze verwachten iets te vinden (natuurlijk gebaseerd op fase 1+2). En er kwam een fase 3.

Fase 2 onderzoek door de archeoloog, tussen de Broccoli

Ondertussen wisten we nog niet wat we van de uitslag van fase 3 konden verwachten maar we mochten wel onze anterieure overeenkomst tekenen. Wat zoveel inhoud als een contract met rechten en plichten die aangeven dat je het echt gaat doen en het geld kost als je stopt. We waren verrukt. Een stap dichterbij. (Om de tijd even aan te geven: Ik was een maand eerder bevallen.)

Er werd iets gevonden in de grond bij de overburen de vindplaats had overlap met een deel van ons kavel. Wat de archeologen vonden was niet wat je verwacht vanuit filmisch perspectief. Geen Romeinse kelken, geen dinosaurus-sesambotje maar verbrande beukennootjes. Heel tof en ook een beetje stom. Wij wilden gaan bouwen in de bufferzone waardoor we archeologie-vriendelijk moeten gaan bouwen. Het archeologie-vriendelijk bouwen houdt in ons geval in dat ons huis iets groter wordt omdat de heipalen 4 meter uit elkaar moeten staan. Mocht er ooit nog een graafmachine tussendoor moeten om iets op te graven, dan kan dat. Er staat dan een huis op. Maar het gaat erom dat de bodem niet is verstoord.

Er werd een rapport en behoudsplan geschreven en ingediend bij de gemeente. Er veranderde het e.e.a. aan ons ontwikkelplan die voor velen dient als leidraad. ‘Gelukkig’ waren we nog niet zover met een aannemer of bouwer dat er tekeningen aangepast moesten worden. We moesten er nu enkel rekening mee gaan houden. 🙈 (Lees: het wordt duurder en ingewikkelder)